ಹುಚ್ಚು ಹುರುಳು - ಬೀchi

ಹುಚ್ಚು ಹುರುಳು - ಬೀchi 

ಅಯ್ಯೋ ನಕ್ಕು ನಕ್ಕು ಸುಸ್ತಾಯ್ತು! ಆಯ್ದುಕೊಂಡ ಶಬ್ಧಗಳೋ ಅಥವಾ ಬೀಚಿಯವರ ಬರವಣಿಗೆಯೋ ತಿಳಿಯದು, ಅವರು ಬರೆದ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಓದಿ ನಗದೇ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂಬುದಂತೂ ನನಗರಿವಾಯಿತು. 

ಅವರ ಕಿರು ಕತೆಗಳ ಒಡೆಯ ತಿಮ್ಮ! ಆತನ ದಡ್ಡತನ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹಾಸ್ಯಸ್ಪದವಾದರೆ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಆತನ ನೆರವಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಅಕ್ಷರಷಃ ಪಾಲಿಸುವುದು ನಗೆಪಾಟಲಾದೀತು (not idiomatically but literally following whatever is told). 

ಒಟ್ಟೂ 19 ಅಂತಹ ಪುಟ್ಟ ಕತೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ, ದೀರ್ಘವೂ ಅಲ್ಲದ ಈ ಪುಸ್ತಕದ ವಿಶೇಷತೆಯೆಂದರೆ ಪುಸ್ತಕದ ಮೊದಲ ಪುಟಗಳಾದ 'ಅರ್ಪಣೆ', 'ಲೇಖಕರ ಮಾತು' ಇಂಥವೂ ಜೋಕ್ನ ಭಂಗಿಯವೇ!

ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ, ಹಾಸ್ಯ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಜೀವನವನ್ನು ವಿಡಂಭನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತಾ ಓದುಗರಿಗೆ ಈ ಪುಸ್ತಕವು ಅಚ್ಚು-ಮೆಚ್ಚಾಗಬಹುದು.
.
.
.
.
.
.
.
.
Read for life!

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

We were never meant to be - Palle Vasu

Image
We were never meant to be - Palle Vasu Yet another round of excellent storytelling, but reading this was somewhat unusual. The entire set of events were excellently planned, each character had cast some essence in the background, since only three character were in the foreground; Vikram, Anika and later Mathura.  The story begins with Vikram's silly teenage infatuation towards Anika, her being unaware of it. With him assuming something, reality being some other thing, his life became a complete mess. He continues the same foolishness even after being an adult, well let me think if it's foolishness in the first place! After a long debate, I concluded it is dumbness indeed :) While the story goes on, I couldn't make out what was in Anika's mind, was she doing things deliberately without thinking about its consequences or was it really out of no concern. Nor could I make out what Vikram actually wanted from her, just her saying that she loved him or actually ta...
Read more

ಹೆಣ್ಣೆಂದರೆ...?!

ಮನುಷ್ಯನೆಂದಮೇಲೆ ವಿವೇಕ, ವಿಚಾರ, ವಿವೇಚನೆ ಅನುಭವ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲಿಯೂ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಓರ್ವನಿಗೆ ಸರಿ ಎನಿಸಿದ ವಿಷಯ ಉಳಿದೆಲ್ಲರಿಗೂ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಆಗಬೇಕೆಂತೇನಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಿಗೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಒಂದು ದೃಷ್ಟಿಕೋನವಿರುತ್ತದೆ, ಅದರ ಅನುಸಾರ, ಆತ ಜಗತ್ತನ್ನು ನೋಡುವ ಪರಿ ಉಳಿದೆಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಬಹುದು.  ಅಜ್ಜಿ ಮನೆಗೆಂದು ಹಳ್ಳಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿ ಅಮ್ಮನ ವಯಸ್ಕಳಾದ ಗೌರಿಯನ್ನು ಕಂಡೆ. ಅಮ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಶಾಲೆ ಕಲಿತವಳು ಆಕೆ, ನೆರೆಮನೆಯವಳೇ. ಸುಮಾರು ೪೬-೪೮ ವಯಸ್ಸು. ಗದ್ದೆ, ಕೊಟ್ಟಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ದುಡಿದವಳು. ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿ. ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಪರಿಚಯವಿದ್ದರಿಂದ, ಸಲುಗೆಯಿತ್ತು. ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡವಳೇ ಓಡಿ ಬಂದು ತನ್ನ ಮನೆಯತ್ತ ಕರೆದೊಯ್ದಳು. ಕೆಲಕಾಲ ಆಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ಹಾಗೆಯೆ ಕೇಳಿದೆ, "ನಿನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಈಗಿನ ಕಾಲದ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ಹೇಗಿರಬೇಕು, ಯಾವ ನಿಲುವನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು?" ಆಕೆಗೆ ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಬೇಕಾಯಿತು. ಬಳಿಕ ಉತ್ತರ ಕೊಡುವ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಮಾತನ್ನು ಶುರು ಮಾಡಿಕೊಂಡಳು. "ಹೆಣ್ಣು ಅಂದ್ಮೇಲೆ ಒಳ್ಳೆ ಗುಣವಂತೂ ಇರ್ಲೇಬೇಕು. ಮನೆಗೆಲಸದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಚುರುಕಾಗಿ ವ್ಯವಹರಿಸಬೇಕು. ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದ ಒಂದು ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಬೇಕು . ನೀನ್ ಕೇಳಬಹುದು, ಆ ಚೌಕಟ್ಟು ಹೇಗಿರಬೇಕೆಂದು?  "ನೋಡು, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣೊಂದು ಹುಟ್ಟಿತೆಂದರೆ...
Read more

The Palace of Illusions - Chitra Banerjee Divakaruni

Image
The Palace of Illusions - Chitra Banerjee Divakaruni  Just as I was yearning for it, I could read the great epic 'The Mahabharata' through the lens of a royal woman, Panchaali . When it comes to lengthy chronicles such as this one, various writers come forward with their own touch to the storyline, each one I've come across being the best one. Here, the author has put forth the tale through the words of Draupadi, the woman who married the five Pandava brothers and is regarded as one of the Panchakanyas (along with Kunti, Tara, Ahalya and Mandodari). The narration begins from the yajna scenes, from which both Dhrishtadhyumna (addressed by her as Dhri) and Draupadi came into the earth. Later, the atmosphere of Kampilya (the capital of Panchaal), which she found suffocating initially, was described as though it lacked the usual charm any wealthy Kingdom possessed. In a nutshell, Draupadi found her childhood a boring one, except for the company of her only brother...
Read more